Żywienie dojelitowe, czyli enteralne, to forma terapii żywieniowej, która polega na dostarczaniu składników odżywczych bezpośrednio do przewodu pokarmowego na drodze inne niż spożycie ustne. Realizuje się to poprzez zgłębniki dożołądkowe, dojelitowe lub przetoki odżywcze.
Dostarczanie diety w ten sposób wymaga prawidłowo funkcjonującego przewodu pokarmowego, gdyż główne przeciwwskazania obejmują niedrożność przewodu, niewłaściwą czynność jelit, biegunki lub zaburzenia absorpcji.
W przypadkach wymagających czasowego żywienia dojelitowego konieczne jest wprowadzenie zgłębnika bezpośrednio do żołądka lub jelita cienkiego. Używanie grubszych zgłębników dożołądkowych, szczególnie na długi okres, może prowadzić do komplikacji takich jak martwica przegrody nosa czy zapalenie zatok. Długoterminowe żywienie przez zgłębnik wymaga użycia cieńszych zgłębników z poliuretanu lub silikonu, które są mniej obciążające dla pacjenta.
Długotrwałe żywienie wymaga założenia przetoki odżywczej, takiej jak PEG (przezskórna endoskopowa gastrostomia) lub PEJ (przezskórna endoskopowa jejunostomia). PEG polega na wprowadzeniu zgłębnika przez ścianę brzucha do żołądka za pomocą gastroskopu, wykonuje się to w warunkach sali operacyjnej, często pod znieczuleniem ogólnym, co stanowi mniej inwazyjną alternatywę dla tradycyjnych metod operacyjnych. PEG i PEJ są wykonane z materiałów takich jak silikon lub poliuretan, które minimalizują ryzyko reakcji zapalnych i powstawania odleżyn.
