Żywienie dojelitowe, znane również jako żywienie enteralne, to jedna z metod terapii żywieniowej, która zakłada dostarczanie składników odżywczych bezpośrednio do przewodu pokarmowego, omijając tradycyjne spożycie pokarmu przez usta. Leczenie to polega na wprowadzeniu substancji odżywczych, takich jak woda, białka, elektrolity i pierwiastki śladowe, za pomocą zgłębników dożołądkowych/dojelitowych lub przetok odżywczych.
Podawanie substancji odżywczych odbywa się przez specjalistyczne sondy dożołądkowe lub dojelitowe, a także przez przetoki. Kluczowym wymogiem dla skuteczności tej formy leczenia jest sprawne funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Do przeciwwskazań należy zaliczyć takie problemy jak niedrożność przewodu pokarmowego, niewłaściwa funkcja jelit, biegunki czy zaburzenia absorpcji jelitowej.
Żywienie dojelitowe można zastosować u pacjentów, którzy nie wymagają hospitalizacji, ale u których nie jest możliwe odpowiednie żywienie doustne, na przykład z powodu zaburzeń przełykania. Istotnym warunkiem jest możliwość zapewnienia dostępu do funkcjonującego odcinka przewodu pokarmowego, takiego jak żołądek czy jelita. W takich przypadkach stosuje się gotowe diety przemysłowe.
